یک نوجوان مریخی که برای آماده‌سازی مقدمات یک تهاجم به زمین فرستاده شده است، عاشق یک دختر زمینی می‌شود.

یک صاحب‌خانه نادان در محله‌های فقیرنشین سعی می‌کند با تبدیل کردن محله خشن خود به مکانی آبرومندتر، یک باند از پسران شهری را اصلاح کند و یک زن جوان جذاب را تحت تاثیر قرار دهد.

در سال ۱۹۲۶، باستر کیتون در اوج شکوه و ثروت بود. تا سال ۱۹۳۳، او به حضیض ذلت رسید. چگونه این نابغه بی‌چون و چرای سینمای صامت، در عرض چند سال از یک ستاره محبوب به یک بت سقوط‌کرده الکلی و منزوی تبدیل شد؟ این مستند با تمرکز بر آن ۷ سالی که زندگی او را دگرگون کرد و با استفاده از بخش‌هایی از فیلم‌های کیتون به عنوان آینه‌هایی بزرگ‌نما، زندگی دراماتیک این نابغه خلاق و استودیوهای هالیوود را روایت می‌کند.

آیا هنوز خاطرت هست که چگونه و چند وقت پیش، افکارمان را تعلیم دادیم؟ بیشتر اوقات از یک رویا آغاز کردیم. ما از اینکه چگونه در تاریکیِ مطلق، رنگ‌هایی با چنین شدت در ما پدیدار شد، شگفت زده بودیم. در قالب صدایی لطیف و آرام که موضوعاتی غافلگیرکننده، عمیق و به جا را بیان می‌کند. تصویر و کلمات همانند رویایی ناخوشایند هستند که بر شبی طوفانی نگاشته شده‌اند. زیر نظر یک چشم غربی. بهشت گمشده. جنگ همینجاست. چیزی جز سکوت نیست. چیزی جز ترانه‌ای انقلابی، یک داستان با پنج فصل، درست مثل پنج انگشت یک دست.

یک فیلم‌نامه‌نویس ناموفق، فیلم‌نامه‌ای برای یک ستاره سابق سینمای صامت می‌نویسد که در فراموشی هالیوود محو شده است.

«جشنواره سانتا باربارا» یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۳۵ به کارگردانی لوئیس لوین است. این فیلم در نهمین دوره جوایز اسکار در سال ۱۹۳۶ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه رنگی شد. در این فیلم جودی گارلند ۱۳ ساله و جوان، پیش از رسیدن به شهرت، به همراه دو خواهرش تحت عنوان «خواهران گارلند» ترانه «لا کوکاراچا» را می‌خواند. در فیلم، ستاره‌های هالیوود در یک جشن و نمایش با تم مکزیکی در سانتا باربارا شرکت می‌کنند. اندی دیواین، «بزرگ‌ترین ماتادور جهان»، به مبارزه با گاو نر مشکوکی می‌رود که باستر کیتون آن را تهیه کرده است، و بخش‌های موسیقی توسط جو موریسون و خواهران گارلند اجرا می‌شود. بخش‌های کمدی و رقص نیز در فیلم به نمایش درمی‌آید.